ornamenty myśli

Wzorce zachowania, w których wyraża się to dążenie, absolutnie nie są specyficzne tylko dla przywiązania. Każdy z nich może wiązać się z najrozmaitszymi treściami i każdy może służyć odmiennym celom jednak tym, co znamionuje behawioralne aspekty przywiązania i pozwala ująć je razem oraz oznaczyć jednym terminem jest ich cel: „poszukiwanie bliskości” To poszukiwanie może odbywać się przy pomocy wielu wzajemnie przeplatających się wzorców zachowań takich jak: krzyk, podążanie za, wyciąganie ramion itd. Poszukiwanie bliskości – to jeden, podstawowy składnik wczesnego zachowania się społecznego, drugi z nich – to unikanie bliskości.Ta ostatnia tendencja stanowi gwarancję, że młode będzie pozostawało ze swoimi opiekunami, że nie będzie poszukiwało bliskości tych, którzy ze swej strony nie będą mieli żadnego motywu, by reagować pozytywnie i troskliwie. Przeplatanie się tych dwóch dążeń stanowi doniosły moment wczesnego rozwoju społecznego.

W 1967 roku Ainsworth przeprowadziła w Ugandzie badania, z których wynika min., że niemowlę trzymane przez kogoś innego niż matka krzyczy, wzięte przez matkę uspokaja się, w interakcji z matką niemowlę uśmiecha się chętniej i wydaje dźwięki częściej niż w interakcji z inną osobą. Na widok powracającej matki niemowlę okazuje ogólne podniecenie i wyciąga ku niej ramiona lub klaszcze na powitanie. Te zachowania niemowląt choć różne
w różnych środowiskach są zdumiewającym świadectwem olbrzymiej różnorodności reakcji, które w pierwszych miesiącach życia są przejawem przywiązania. Wielka rozmaitość sposobów przejawiania się przywiązania nie oznacza, iż są to reakcje zupełnie przypadkowe. U każdej jednostki w każdym dowolnym momencie dostrzeżemy tylko pewne określone wzorce reakcji, co jest związane i z przynależnością do gatunku i z wiekiem, zmiennymi uczenia się społecznego, z cechami indywidualnymi a także z daną sytuacją.